Co to jest kaszel poinfekcyjny?

Kaszel poinfekcyjny to szczególny rodzaj kaszlu, związany z uszkodzeniem nabłonka wyścielającego drogi oddechowe, z nasileniem wrażliwości receptorów kaszlowych i z wtórną nadreaktywnością oskrzeli. Rozpoznanie kaszlu poinfekcyjnego wymaga wykazania wyraźnego związku czasowego pomiędzy pojawieniem się kaszlu a infekcją dróg oddechowych oraz wykluczenia zapalenia płuc na podstawie badania RTG. Pacjenci skarżą się na suchy kaszel poinfekcyjny, który jest napadowy, zwykle nieproduktywny lub ze skąpym wykrztuszaniem. Męczący kaszel utrzymuje się po ustąpieniu objawów ostrej infekcji dróg oddechowych.

Kaszel poinfekcyjny – ile trwa?

Kaszel poinfekcyjny zaliczany jest do tzw. kaszlów podostrych, które utrzymują się do 8 tygodni. Długość trwania kaszlu poinfekcyjnego może być zatem bardzo różna. Zazwyczaj jednak nie przekracza 2 tygodni. Z reguły kaszel poinfekcyjny ustępuje samoistnie i nie wymaga specjalnego leczenia. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy konieczna jest farmakoterapia kaszlu poinfekcyjnego. Szacuje się, że kaszel poinfekcyjny dotyczy 11–25% osób, które przebyły ostre zakażenie dróg oddechowych. Ten rodzaj kaszlu częściej występuje u dzieci niż u dorosłych.

Co pomaga na kaszel poinfekcyjny?

W przypadku kaszlu poinfekcyjnego nie ma określonego leczenia przyczynowego. Antybiotykoterapia jest ograniczona do podejrzenia tła bakteryjnego choroby. Pamiętaj, że antybiotyki nie działają na inny rodzaj patogenów. Nie pomogą zatem na wirusy, które najczęściej są przyczyną infekcji dróg oddechowych.

W pierwszej kolejności w kaszlu poinfekcyjnym zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powinno się rozważyć zastosowanie metod niefarmakologicznych. Najbardziej znane spośród nich to: zwiększenie ilości przyjmowanych płynów, dbałość o odpowiednią wilgotność powietrza (średnio 60%), inhalowanie (zazwyczaj stosowane są izotoniczny roztwór chlorku sodu, preparaty na bazie chlorku sodu i kwasu hialuronowego), przyjmowanie ogólnodostępnych środków powlekających drogi oddechowe. W ich składzie często spotyka się wyciągi z prawoślazu, porostu islandzkiego, babki lancetowatej. Najczęściej mają one postać tabletek do ssania lub syropów na kaszel poinfekcyjny. Skuteczne mogą okazać się również preparaty wieloskładnikowe, zawierające ekstrakty ziołowe, polisacharydy lub miód. W razie wątpliwości dotyczących wyboru odpowiedniego preparatu warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy rozwiązania te nie przynoszą oczekiwanego rezultatu, osobom z kaszlem poinfekcyjnym podawać można wziewny bromek ipratropium, który powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich i rozszerza oskrzela. W konsekwencji tego ułatwia oddychanie. Bromek ipratropiowy dostępny jest w postaci aerozolu inhalacyjnego oraz roztworu do nebulizatora.

Gdy kaszel niekorzystnie wpływa na jakość życia chorego, można rozważyć wziewne glikokortykosteroidy. Takie rozwiązanie proponowane jest nawet w przypadku poinfekcyjnego kaszlu u dziecka. Chorym z ciężkimi napadami lekarz zalecić może krótkotrwałe, doustne glikokortykosteroidy po wykluczeniu innych przyczyn długotrwale utrzymującego się kaszlu. Należy jednak podkreślić, że nie powinno się rutynowo stosować glikokortykosteroidów w kaszlu poinfekcyjnym.

Jeśli kaszel poinfekcyjny jest mocno uciążliwy, lekarz może przepisać leki przeciwkaszlowe jedynie przez krótki czas. Zazwyczaj stosowane są leki o działaniu obwodowym, a jednym z najczęściej wybieranym jest lewodropropizyna. Substancja ta jest lekiem przeciwkaszlowym, działającym głównie obwodowo na oskrzela. Znana jest z działania znoszącego skurcz oskrzeli i przeciwhistaminowego.